انس با قرآن
تقدیم به بزرگوارانی که رسول خدا و ائمه اطهار راسرمشقی نیکو میدانند(21 احزاب)و دوستی واقعی را پیروی از آنها(31 آل عمران)
پیامبر گرامی اسلام(ص):
قرآن هدایتی در دل گمراهی و روشنگری در کوری است و نگهدارنده ای است از لغزش و نوری است در تاریکی و در پیش آمدها روشنی بخش است. نگهدارنده ای در برابر هلاکتهاست و رشدی بر فراز گمراهی ها؛ پیام رسایی از دنیا تا آخرت است و در آن کمال دین نهفته است و آن کس که از قرآن عدول کند ، جایگاه او در آتش خواهد بود. اصول کافی، ج2،ص600
امام علی (ع) :
پرهیزگاران شب هنگام بر پا ایستاده و قرآن را با تدبر تلاوت می کنند ، جان خود را با آن محزون می سازند و داوری درد خود را ازآن بر می گیرند، هر گاه بر آیه ای که در آن شوق امید است ، می رسند ، با علاقه فراوان به آن روی آورده و با چشم جانشان بسیار در آن تامل می کنند، گویی تحقق آیه را با چشم می بینند و هرگاه به آیه ای که در آن بیم و انذار است،می رسند ، گوشهای دلشان را برای شنیدن باز کرده اند ، چنان که گویی صدای ناله آتش سوزان دوزخ و به هم خوردن زبانه هایش در گوش جانشان طنین انداز است. نهج البلاغه خطبه 193
امام صادق(ع):
سزاوار است انسان مومن نمیرد ؛ مگر قرآن را فراگرفته باشد یا در حال فراگیری آن باشد.
اصول کافی، ج1،ص444
امام رضا (ع) :
«... برای خانه هایتان نصیبی از قرآن قرار دهید ، زیرا هرگاه در خانه ای قرآن تلاوت شود امور آن خانه بر اهلش آسان می شود ، خیرش افزایش می یابد و ساکنان آن در برکت و رفاه قرار می گیرند و هرگاه در خانه ای قرآن تلاوت نشود تنگدستی بر اهلش چیره می شود ، خیرش کاهش می یابد و ساکنان آن در فقر و کمبود قرار می گیرند» بحار الانوار ج89ص197
امام علی (ع) :
کسی که به تلاوت قرآن انس گیرد جدایی دوستان او را به وحشت نمی اندازد.
غرر الحکم و درر الکلم ص334
« وما قرآن را برای پند گیری سهل و آسان قرار دادیم قمر- 17 »
اللّهُمَّ